بررسی انتقادی دیدگاه چوپرا در باب جاودانگی انسان بر اساس آراء ملاصدرا

نوع مقاله : مقاله علمی_پژوهشی

نویسندگان

1 هیات علمی جامعه المصطفی العالمیه The academic staff of the Al-Mustafa Al-Alamiyah Society

2 هیات علمی دانشگاه فرهنگیان

3 هیات علمی جامعه المصطفی العالمیه

AHI/ahi.2026.3258.1116

چکیده

نگاه نو و ویژه معنویت های نوظهور به انسان و جایگاه او در هستی منجر به اتخاذ مبانی خاصی در انسان شناسی گردیده است که از مهمترین آنها جاودانگی انسان می باشد. هر کدام از چوپرا و ملاصدرا در جاودنگی مباحث مختلفی چون انواع مرگ، راههای جاودانگی و ... مطرح کرده اند. این پژوهش درصدد پاسخ به این سوال است که بر اساس دیدگاه های ملاصدرا چه نقدهایی بر جاودانگی انسان از نگاه دیپاک چوپرا وجود دارد؟ نتیجه بررسی و تحلیل دیدگاه‌های چوپرا و ملاصدرا بر اساس تالیفات آن‌دو این است که هر دو در اینکه مرگ پایان کار انسان نیست بلکه در پس مرگ ظاهری و جسمانی، جاودانگی نهفته است اشتراک دارند. علاوه بر آن هر دو به مرگ طبیعی و اختیاری اعتقاد دارند و هر دو توصیه هایی برای مرگ اختیاری ارائه کرده اند. از جمله نقاط افتراق آن‌دو نیز در جهان بعد از مرگ است. ملاصدرا جاودانگی را در اتصال نفس به خدای متعال می داند لکن چوپرا جاودانگی را در پیوستن به آگاهی معنا می کند. درباره اندیشه چوپرا در جاودانگی می توان نقدهای متافیزیکی، نفس شناختی، الهیاتی و روش شناسی را مطرح کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات